Tot slot en adieu

Eind 2025 verscheen het laatste nummer van Het Liegend Konijn. Reageren kan op redactie@hetliegendkonijn.be

Dank voor al die jaren onverzettelijke inzet! – BS in mail
Dankjewel dat je ons ruim twee decennia lang hebt meegenomen in de beleving van poëzie. – ER in mail
Ik las net je interview op de website van De Standaard. Ik schrok een klein beetje, maar begrijp het eigenlijk wel: Het Liegend Konijn kan nooit Het Liegend Konijn blijven zonder jouw smaak, stijl en inspanningen erachter. HLK heeft me alle kansen gegeven. Daar ben en blijf ik te allen tijde zeer dankbaar voor. – BS in mail
Dank voor het jarenlange monnikenwerk! Hulde! – JS in mail
Het was even schrikken toen we het interview met jou Jozef, in De Standaard lazen. Maar het is ook wel helder geformuleerd en duidelijk waarom je de beslissing hebt genomen om het Liegend Konijn te laten rusten. Jozef, je hebt dat schitterend gedaan! Hoeveel mensen, dichters, mogen je dankbaar zijn voor de erkenning die je hen gaf? Je wil in schoonheid eindigen, helemaal zoals jij het ziet, en dat is sterk. “Nooit iemands meester, nooit iemands knecht…” – KB in mail
Dank voor alle jaren, al het werk, alle mooie poëzie… Het was een verrijking. Van grote waarde. – WT in mail
Jouw culturele erfenis is een vuurtoren in een land van culturele obscurantisten. Wees omhelsd. – SH in mail
Dank voor alles wat je voor de poëzie hebt gedaan. Hopelijk ben je gezond en kan je genieten van de dingen rond je. Het zicht op samentroepende hazen bijvoorbeeld. – TV in mail
Ik wilde je bedanken voor de arbeid die je de afgelopen decennia geleverd hebt. Het Liegend Konijn is onvergelijkbaar, en niet alleen binnen ons taalgebied: telkens zo’n veelheid en verscheidenheid aan poëzie, onbelemmerd door een poespas aan artikelen eromheen. Ik heb er graag gebruik van gemaakt, zowel voor het ontdekken van gedichten als van (vaak nieuwe) namen. – RN in mail
Ons hart bloedt, dank voor al die prachtige jaren, Jozef, het ga u goed. – AS
Het moest er eens van komen. Ik ben lezer van de eerste dag en ik ga het missen. Ik zal wel nog regelmatig eens nostalgisch terug bladeren. Het ga Annemarie en jezelf goed. – TM in mail
Dank, vooral, voor alles wat je voor poëzie en Letteren hebt gerealiseerd. Ik wens je een aangename, rustige(r) toekomst. Geniet van je leven. Kijk met fierheid en dankbaarheid terug op alles wat je gerealiseerd hebt. – JR in mail
Dankjewel voor het vertrouwen in mijn werk en het werk en de passie die je in het Liegend Konijn hebt gestoken, al die jaren. Ik koester alle exemplaren in mijn boekenkast. Nogmaals dank. En geluk en gezondheid gewenst. – RK in mail
We gaan het missen, het grasduinen, het proeven, het smikkelen, het smullen. Dank je voor al die jaren snoepen! Henk Verbrugghe op Facebook
Het Liegend Konijn RIP. Dank aan Jozef Deleu voor de schatkamer! – Peter Verhelst op Facebook
Cher Joseph, tu auras bien mérité de la patrie. Et de la poésie. (Et pour les flamands la même chose.) – LS in mail
Een mail uit dankbaarheid en een beetje tristesse. Ik hoorde vandaag het nieuws dat Het Liegend Konijn helaas uitgelogen is. Dat is een groot verlies voor de poëzie in Vlaanderen en Nederland. – PM in mail
Het Konijn gaat rusten! Wat jammer, ontzettend jammer en wat een gemis voor Letterenland. Dank voor dit fraaie tijdschrift. – SJ in mail
Je stopt met van het nest roven, las ik. Nu zijn de nestjes voortaan weliswaar veilig voor jouw alziend oog, maar wie gaat ze nu ooit nog vinden? Ik hoor heel poëzieland huilen en jij huilt vast mee. Afscheidnemen is een draak die niet te verslaan is. Ik hoop van harte dat het verdwijnen toch ook ruimte maakt voor iets moois voor jou! – DG in mail
Het moet je terdege aan je hart gaan dat je konijn de kwarteeuw niet vol weet te maken en dat er eind van deze maand een eind aan z’n drieëntwintigjarig leven komt. Bedenk tot troost dat dat veel ouder is dan de leeftijd die een langoor van vlees en bloed gegund is. Die haalt maar zelden het decennium. En vooral: dat ik niet de enige dichter zal zijn die er trots op is al vanaf het begin van je tijdschrift tot aan het onverhoopte, en voor velen onverwachte, einde ervan aan de bloei daarvan te hebben mogen bijdragen en die je daar oprecht dankbaar voor is. We gaan het missen. Sterkte en deze moeilijke dagen. En blijf ook op een bescheiden manier trots. – AK in mail
Je wordt nu overstelpt met spijtreacties. Ik ben één van die velen die Het liegend konijn ongaarne zullen missen. Bij mijn spijt wil ik ook en vooral mijn dankbaarheid toevoegen voor alles wat je teweeg hebt gebracht. Het ga je goed! – AM in mail
Ik zal het konijn enorm missen: ons taalgebied is een van de boeiendste, meest eigenwijze en lezenswaardige tijdschriften kwijt. Het was me een eer er af en toe aan bij te dragen, en telkens een plezier het te lezen. Ik heb het altijd vinden pleiten voor de literaire wereld van de lage landen dat het konijn erin kon bestaan, dus ook voor die literaire wereld in z’n geheel is het vreselijk nieuws dat ’t nu niet meer gaat. Rest slechts dankbaarheid om alle konijnrijke jaren, en ook dankbaarheid om jouw persoonlijke inzet, nooit aflatende charme, altijd goedgemutste nieuwsgierigheid! Alle goeds. – TM in mail
Veel dank voor het 23 jaar lang samenstellen en uitgeven van Het Liegend Konijn! Het ga u goed. – FP in mail
Zoals zovelen vernam ik dat het Liegend Konijn ermee ophoudt in de lente. Uiteraard zou ik graag een klaagzang afsteken, maar dat lijkt mij niet gepast. Ik wens je vooral te danken voor de enorme energie en de grote liefde die je in de poëzie hebt geïnvesteerd. Dat was veel minder vanzelfsprekend dan de meeste mensen denken. Je weet als geen ander dat wij schakels zijn in een lange keten in de geschiedenis. Maar schakels. Toch schakels. Jouw werk heeft een steen verlegd voor velen. – DG in mail
Ik stond pas onder de douche en dacht hoe zal het met het Liegend Konijn gaan. Ik moet bekennen dat ik achterliep op de actualiteit. Ik dacht kan iemand Jozef opvolgen. Het bericht bereikte me deze week. Ik wil u zeer dsnken voor het mooie podium dat u ook aan mijn poëzie bood. Dank voor de goede samenwerking. Het is nu al een gemis. Nogmaals zeer merci. – JB in mail
Ik las met pijn in het hart en ook met veel begrip natuurlijk dat je met het Konijn stopt. Het was altijd een eer om er in te mogen staan. Het heeft me erg gestimuleerd. Ik heb het altijd het mooiste tijdschrift van ons taalgebied gevonden. Ook veel dank voor de mooie vermelding in de krant. Jouw aanmoedigingen zitten in mijn inkt en dus in ieder vers dat ik schrijf. Heel veel groeten. – RL in mail
Met spijt in het hart las ik het nieuws dat het Liegend Konijn haar laatste nummer viert. Spijt, én bewondering, want ik vind het een krachtige beslissing het tijdschrift niet uit handen te geven. Ik wilde je daarom nogmaals aanschrijven: om je van harte te bedanken voor alle kansen, de prachtige nummers en het heerlijke leesmateriaal, en om je geluk te wensen met al je verdere plannen en passies. Leve Het Liegend Konijn! Met warme groet en hartelijks. – SK in mail
Jammer, want het Konijn zal gemist worden, maar heel begrijpelijk! Ik wil u danken voor al die mooie nummers die u heeft samengesteld en waar ikzelf ook af en toe aan bij mocht dragen. – MH in mail
Met een weemoedig hart heb ik gisteren het laatste Liegend Konijn opengeslagen. Opnieuw een glanzende staalkaart van de hedendaagse Nederlandstalige poëzie. Ik wil je graag persoonlijk danken voor de vele jaren onverdroten ijver om onze poëzie op de kaart te zetten en een breder forum te geven. Dat is werkelijk uniek. Hopelijk vinden ze in de toekomst een nieuwe Jozef Deleu uit die op een zelfde waardige, kundige en volhardende manier de vlaggenstok van onze poëzie kan dragen. – PT in mail
Las net een mooie ode aan jou en je Liegend Konijn, waarmee je kennelijk stopt. Een verlies voor de poëzie, maar ook ik heb méer dan begrip voor je besluit, na al die vele jaren hard werken, in je literaire toren! Alle lof daarvoor. Je hebt echt iets bijgedragen aan de letteren en daarmee aan de cultuur en daarmee aan de samenleving. – JN in mail
Hartelijk dank voor het recentste nummer van het Konijn – en voor alle voorgaande. 23 jaar Het Liegend Konijn, daar kan ik alleen maar bewondering voor hebben. Dank je wel. – GW in mail
Verrast en met spijt heb ik vernomen dat donderdag 30/10 je laatste Liegend Konijn is verschenen. Wat een verlies voor de Nederlandstalige poëzie, voor de dichters die zich geborgen voelden in het nest van het Liegend Konijn, voor de dichters die nog hoopten ooit door jou geselecteerd en gepubliceerd te worden. Ik was indertijd ook zo een dichter die hoopte op een publicatie in jouw Liegend Konijn. Dat is ook gebeurd en ik smaak nog altijd het genoegen en de erkenning van het niveau dat mijn poëzie bijwijlen kon bereiken. Jouw oordeel was de norm. Jozef, ik ben je enorm dankbaar en wens je van harte nog een lang, gezond en genietend dichterlijk leven toe. – YD in mail
In je voorwoord las ik dat voor jou en Het liegend konijn de tijd van gaan gekomen en dat de jager wacht op de kim. Dat lijkt me een gevoelig verlies voor de Nederlandstalige poëzie. Ik heb altijd met veel trots in je blad gepubliceerd en de nummers van Het liegend konijn onveranderlijk als waardevolle boeken beschouwd. Ik dank je zeer voor de goede samenwerking gedurende heel wat jaren en wens je alle, alle goeds! – JV in mail
Van alle kanten zal je hetzelfde compliment gemaakt zijn, maar dat kan niet voorkomen dat ik in herhaling val… HLK was voor iedereen die in ons taalgebied dichtte van onschatbare waarde. Er bestaat geen ander tijdschrift dat zo veelstemmig de poëzie liet spreken, geen ander tijdschrift stond zo boven de verkaveling die poëtica’s nu eenmaal met zich meebrengen, geen enkel ander tijdschrift wist zo vaak te verrassen met de publicatie van onbekende dichters… zo kan ik nog wel even doorgaan. En dat alles is jouw verdienste. Daar kun je niet genoeg lof voor toegezwaaid krijgen. Dank je wel Jozef, voor het podium dat je al die dichters al die jaren gaf. – JK in mail
Ik ben je dankbaar voor je blik en je vertrouwen, en erkentelijk voor wat je sinds 1957 voor de Vlaamse literatuur hebt betekend. Dat is niets om licht over heen te gaan, en ik denk ook dat je veel plezier hebt gemaakt in die jaren. Ik hoop dat er nog veel plezier mag komen, ook na het liegend konijn. Voor de literatuur, maar voor jou in de eerste plaats. – VM in mail
Mag ik U via deze weg bedanken voor alle mooie en bijzondere uit het nest geroofde poëzie die U in talrijke Liegende Konijnen wist te bundelen? Heel blij en dankbaar ben ik natuurlijk dat ik een van die 525 dichters mocht zijn. Ik wens U een mooie tijd met uw dierbaren en hoop dat de jager op de kim nog lang een stip mag zijn. – AC in mail
Dank voor al die mooie jaren Liegend Konijn. Het was heel belangrijk voor mijn dichterschap! – HE in mail
Het konijn sluit zijn ene oog, maar het andere, dat we niet zien, zal waakzaam en kritisch blijven. Het is een prachtig interview, triest maar ook strijdvaardig, zoals we de konijnenvader kennen: één hangoor en het ander rechtop ! – LM in mail
Wat lees ik? Liegend Konijn legt zich te rusten? Zonde! Dank dat ik in HLK kon staan. Ik vond/vind (en dat heb ik al eerder gezegd) dat Het Liegend Konijn een baken was. Maar! Verontrustender: de jager wacht op de kim. Ik hoop godverdomme dat de vorige zin alleen maar over het tijdschrift gaat. Alle goeds. – PV in mail
Na het lezen van het artikel in De Standaard hou ik eraan om u te feliciteren met uw inzet en werk. Afscheid van schoonheid in schoonheid. – GV in mail
Bijzondere dank, dierbare Jozef, omdat je gedurende 23 jaar ons, dichters, zoveel nestwarmte in je tijdschrift geboden hebt. – PD in mail
Ik heb, uiteraard, gemengde gevoelens. Het is doodjammer dat je ermee stopt en dat er nu een enorm gat gaapt in de Vlaamse dichterswereld. Jouw platform was een ideale, veilige en toch prestigieuze plek waar dichters hun nieuw werk op het publiek konden loslaten. Ik heb zelf nooit gedichten geschreven, maar ik heb verschillende vrienden-dichters die me vertellen hoe belangrijk ze het vonden om door jou te worden opgenomen. – KB in mail
Hartelijk dank voor alles wat u voor onze cultuur in het algemeen en onze poëzie in het bijzonder hebt gedaan. Om me maar even tot Het Liegend Konijn te beperken: die reeks leek zo vanzelfsprekend, altijd aanwezig, onverwoestbaar, onvergankelijk. Zoals een monument: er groeit misschien een laagje mos op, maar dat maakt het alleen maar mooier. Nu het er niet meer is, valt op hoezeer ik dat tijdschrift en integrale idee erachter al te makkelijk voor vanzelfsprekend heb gehouden. Merci, dus. – MT in mail
Mij kwam ter ore dat Het Liegend Konijn zijn laatste fase ingaat of al is gestopt. Het zal je zwaar zijn gevallen tot die beslissing te komen, dat kan ik mij althans goed voorstellen. Graag wil ik je bedanken voor alle moois dat je het licht deed zien en de plek die je me gaf in je poëzie-liefde. Het was fijn en eervol door je te worden uitgenodigd een bijdrage te leveren. Met liefde haal ik zo nu en dan een exemplaar uit mijn boekenkast. Rest mij je nog mooie jaren toe te wensen, samen met die je dierbaar zijn. Nogmaals dank, en alle goeds. – HK in mail
Met verdriet maar ook met veel begrip heb ik gehoord dat Het Konijn aan zijn laatste zegetocht bezig is. Wat een verlies voor de Nederlandstalige poëzie, en wat een vlaggenschip heb je al die jaren gezeild! – IP in mail
Het was/is voor zowat iedere dichter in Vlaanderen én Nederland een erg ingrijpende en droevige gebeurtenis. Vooral omdat ook het tijdschrift zelf voorgoed ophoudt te bestaan. Het is duidelijk dat dit meteen een grote en gapende leegte doet ontstaan. En een oorverdovende stilte waar ooit zoveel diverse stemmen mochten weerklinken. Uiteraard wil ik hier echter vooral mijn grote bewondering uitspreken voor de ongelofelijke energie en vastberadenheid waarmee je deze titanenarbeid zo lang hebt volgehouden. Niemand deed het jou ooit voor, niemand zal het je nadoen. – MT in mail
Zoals velen hebben we met verslagenheid vernomen dat Het Liegend Konijn ophoudt te bestaan. Wat ons betreft is HLK met afstand het beste tijdschrift voor Nederlandstalige poëzie dat ooit bestaan heeft. – TM in mail
Ik noemde het, in het verleden, wel eens de “poëtische snuffelpaal uit Rekkem”. Voortaan zal dat de “Phare culturel” heten die schijnt over de Lage Landen. Stel het wel, Jozef – MB in mail
Het wordt weer wat kouder. – Rogiers Filip op Facebook
Jeetje, poëzie tijdschrift “liegend konijn” houdt er mee op. Een van de volste, meest relevante tijdschriften over gedichten die er bestond. – Otterhouse op Threads
Ach, lees ik goed dat Het Liegend Konijn gaat stoppen? Wat een verlies! – markodraisma op Instagram
Zijn belang kan niet worden overschat, eeuwige dank aan J D – Anne Provoost op Facebook
Auw! Wat enorm jammer! Duizend keer duizend dank voor Jozef Deleu en al zijn prachtige inspanningen!! – Thomas Möhlmann op Facebook
Wat zonde zeg… – sander.meij op Instagram
wat ontzettend jammer zeg! – Femke Vindevogel op Facebook
Ai, wat een gemis gaat dat worden. – Inge Bak op Facebook
Alsof een standbeeld plots valt… – Ingrid Strobbe op Facebook
Voor mij komt dat toch als een donderslag bij heldere hemel. Ik had daar nog niks eerder over gelezen tot ik gisteren opzocht op welke datum editie 25/2 zou verschijnen. – Thomas Ducheyne op Facebook
Dank voor zoveel waardevolle schoonheid, Jozef. – Katrien De Loose op Facebook
Dank Jozef, nestrover in ruste, voor het prachttijdschrift dat je al die jaren hebt gemaakt! – Jeroen van Kan op Facebook
Heel veel dank voor al die nestwarmte. – Paul Demets op Facebook
Veel dank voor de vele jaren van ontginnen, koesteren en samenbrengen, Jozef! – Carmien Michels op Facebook
Zeer spijtige zaak. – Frederik De Laere op Facebook
Een waar verlies. – Joris Barbier op Facebook
Bedankt Jozef voor wat je ons al die jaren gegeven hebt. – Jacques Klöters op Facebook
Pelckmans bedankt Jozef Deleu voor zijn jarenlange en onvermoeibare inzet voor de Nederlandse taal en poëzie. Het laatste nummer van ‘Het Liegend Konijn’ verschijnt op 30 oktober 2025 bij Pelckmans. Pelckmans op Facebook
Het Liegend Konijn houdt op te bestaan. In de voorlaatste editie had ik de eer om met vijf gedichten opgenomen te zijn. Het stond op mijn bucketlist: een publicatie in dit toonaangevende tijdschrift onder de bezielende redactie van Jozef Deleu. Heel veel dank aan de tomeloze inzet van de enige redacteur die dit tijdschrift kent. Wat vind ik het jammer dat op 30 oktober de allerlaatste editie verschijnt. Ik kan het me bijna niet voorstellen na ruim 22 jaar. – Monique Leegwater op Facebook
Heel erg jammer! – Jan ter Heide op Facebook
Ik schrok ervan toen ik het bericht vanochtend las. Wat een verlies voor de poëzie. Zo’n mooi en belangrijk tijdschrift. – Monique Leferink Op Reinink op Facebook
Och wat jammer. Zo’n prachtig tijdschrift en zo’n mooi uitgangspunt. – Margreet Schouwenaar op Facebook
Oh wat ontzettend jammer. Het misschien wel mooiste literaire tijdschrift/boekwerk!!! – Mandy M. Eggerding op Facebook
Jammer en gefeliciteerd met de opgenomen gedichten. Het was een uitstekend tijdschrift die goed op kwaliteit wisten schiften. – Kamiel Choi op Facebook
Dankjewel dat je ons ruim twee decennia lang hebt meegenomen in de beleving van poëzie. – Emmanuelle Rollé op Facebook
‘Dichters moeten ongetemde poortwachters blijven van de taal.’ Grote dank en diepe buiging voor Jozef Deleu en al het moois dat hij ons de voorbije decennia bezorgd heeft – Poëziecentrum op Facebook
Het was zo mooi, maar het is helaas gedaan. Geen literair tijdschrift was zo puur en eerlijk als Het Liegend Konijn. Honderden kersverse gedichten, twee keer per jaar, van de beste auteurs en telkens enkele debutanten. – Peter Mangel Schots op Facebook
Een klap voor ons allen: Het is gedaan met Het Liegend Konijn. In wat het laatste Het Liegend Konijn blijkt, schrijft Jozef Deleu in zijn voorwoord “Het Liegend Konijn was een open en ongebonden huis voor onze poëzie”. Geen literair tijdschrift was zo puur en eerlijk. Honderden kersverse gedichten, twee keer per jaar, van de beste auteurs en telkens enkele debutanten. De Nederlandstalige literatuur mag Jozef Deleu eindeloos dankbaar zijn voor zijn solowerk gedurende 23 jaar. – Meander in nieuwsbrief
Jammer – mariannesch op Instagram
RIP Het Liegend Konijn. Hulde aan Jozef Deleu voor al die jaren van tomeloze inzet voor de Nederlandstalige poëzie. Diepe buiging!
Dank ook aan uitgeverij Pelckmans . Ontzettend jammer, maar vereerd en dankbaar dat ik in deze laatste worp en 4 andere edities van de partij mocht zijn. Geert Jan Beeckman op Facebook
innige d a n k, namens zo vele anderen ook waaronder debuterenden, voor het magnifieke forum al die jaren grandige Jozef Deleu – Holvoet Peter op Facebook
Heel erg zonde. Ik dacht dat het lag aan het verdwijnen van een subsidie, maar ik zie op de site dat die al langer niet meer worden verstrekt? En dat het nu dan dus de mecenassen zijn die niet meer willen betalen? Is dit een definitief einde? – Emy Koopman op Facebook
Wat jammer. Een instituut verdwijnt nog maar eens, alle idealisme ten spijt. Dank, Jozef, voor al die jaren van voldragen inspanning! – Bart Desmyter op Facebook
Echt zo jammer…. – Mirjam Visser op Facebook
In het interview van Sarah Vankersschaever met Jozef Deleu, gisteren in De Standaard, laat de medeoprichter van Ons Erfdeel zich wat verbitterd uit over hoe met zijn nalatenschap is omgesprongen. Over het bijzondere belang van Jozefs culturele initiatieven in Vlaanderen en Nederland kan niet worden getwist. Ik lees nu weer het boek dat Hans Vandevoorde samenstelde over August Vermeylen en Jozef Deleu. Een aanrader! – Yves T’Sjoen op Facebook
Geweldige man. Grote meneer. – Vera Marynissen op Facebook
Mooi geweest. – Bernadette De Bouvere op Facebook
Een standbeeld voor Jozef Deleu! – Lodewijk van Oord op Facebook
Oh wat jammer! – Christoph Wenzel op Facebook
zo veel dank voor het jarenlange, magnifieke forum, ook voor debuterenden, een monument – Peter Holvoet-Hanssen op Facebook

Adieu, lieve dichters en lezers.

Jozef Deleu
Hoofdredacteur Het Liegend Konijn
redactie@hetliegendkonijn.be